سهم تنهایی من : نیلوبلاگ

دیشب خواب دیدم ، اینجا دارم زندگی نامهام رو مینویسم ،

حس غریبی داشتم وقتی بیدار شدم .

دلم برای دوست قدیمیم تنگ شد ، چقدر مینوشتم اینجا 

چه خلوته خوبی داشتم ، خودم با خودم ، در کنار خودم .

نه اینکه الان دورم شلوغه ، نه من هنوزم همون آدمم ، تنها ، آروم و خاموش      

به قول دوستی من خودم رو ایزوله کردم ، 

از دور تماشا کردن رو بیشتر میپسندم .

اما خیلی جالبه که هنوز اینجا خواننده داره ،

چند سال پیش خواننده محترمی برام نوشته بودن 

جمله سازی های دلنشین با کلمات خودم , 

 خیلی لطف داشتن و بنده نوازی کردن ، تشکر میکنم 

ای کاش آدرسی داشتم که رسما تشکر کنم ،

بسیار دقیق و عمیق خوانده شده بودم .

هر چند که وبلاگ من بی ربط به سرچ شما بود ،

اما خوشحالم که به لیست علاقه مندیهای شما اضافه شدم

کلام رو کوتاه میکنم ، کاش باز هم مثل قدیم دستم بره و چیزی برای دلم بنویسم 

تشکر میکنم که هنوز به من لطف دارین و سر میزنین .

امیدوارم همگی سلامت و خوشبخت باشین                         

به پایان آمد این چند خط

حکایت همچنان باقی است ...